Search

Open brief aan onze moederpartij: Indignez-Vous!

Dagelijks proberen om het verschil te maken. Om inhoud te laten primeren. Mensen overtuigen dat er tussen elk kaf koren zit, maar dat tegelijk niemand over dezelfde kam scheren. Allemaal argumenten die we als jonge kandidaten oprecht hebben aangehaald tijdens onze lokale campagnes en talrijke huisbezoeken.


Enkele weken later zijn we met zijn allen getuige van een triest schouwspel. Eerst bij de Nationale Bank, vervolgens bij de gouverneursprocedure in Oost-Vlaanderen. Helaas met bij deze laatste een trieste hoofdrol voor onze moederpartij. Nu het grootste stof is gaan liggen, kunnen we als jonge liberalen niet anders dan enkele lessen trekken voor de toekomst.


Eerste les: trek geen depolitiserende façade op wanneer men in realiteit toch een politieke benoeming wil forceren.


Iedereen weet dat deze gouverneursfunctie steeds een onderdeel vormde van een politieke benoeming. Het is eerbaar dat voorzitter Gwendolyn Rutten in 2013 aandrong op een onafhankelijke procedure. Dat maakt het vijf jaar later des te vreemder om ons vervolgens tegen de uitkomst hiervan te verzetten. Hiermee ondergraaf je de eigen geloofwaardigheid. Bovendien breekt de onzorgvuldige partijstrategie Carina Van Cauter – een door vriend en vijand gerespecteerd kamerlid – zuur op, wat bijzonder te betreuren is.


Tweede les: herstel de meritocratische logica.


Politieke posten zijn belangrijk. Alleen zo kun je ideeën in de praktijk brengen. Dit vraagt echter om delicate evenwichten. Hoe ver ga je? Het door Björn Roszka aangehaalde burgermanifest blijft wat dat betreft aangewezen literatuur. Maar vooral: hoe organiseer je als partij je interne personeelspolitiek? Het benoemen van politieke oudgedienden kan soms terecht zijn, al blijf een analyse op basis van kwaliteiten nodig. Ook al zou het in de realiteit anders zijn, het bestaan van deze perceptie zou liberalen moeten doen steigeren.


Derde les. Schaf gewoon de provincies af.


De basis van de discussie wordt al te vaak vermeden. Provincies zijn in realiteit niet veel meer dan een onnodig tussenniveau. Dit afschaffen – in samenspraak met krachtige fusies en stadsregio’s – lost het probleem meteen op: het benoemen van een gouverneur wordt simpelweg overbodig. Dit partijstandpunt wat meer in de verf zetten zou vanzelfsprekend moeten zijn.


Jongeren engageren en enthousiasmeren is een noodzaak, niet alleen voor jongerenpartijen maar voor de politiek in het algemeen. Zwijgen was en is geen optie meer. Indignez-vous!


Met meritocratische, liberale groet,


Hans Maes, Voorzitter Jong VLD


Medeondertekend door: Diederik Bammens, Steven Arrazola de Oñate, Jorien Caers, Maarten De Bousser, Mattias De Vuyst, Amadeo Glorie, Lennert Hansen, Bram Meeuw, Tess Minnens, William Mostmans, Philippe Nys, Alexandra Roumans, Aime Schrauwen, Johan Van den Brande, Hannes Van Parijs, Jonas Veys, Brent Usewils, Steven De Prins, Steffi Vanhulle, Karim Bencherif, Birthe Lux en Jeroen Vanrusselt als leden van de nationale Raad van Bestuur van Jong VLD.

96 views

© 2018 by AdHOC. Proudly created with wix.com

  • Black Twitter Icon
  • Instagram Social Icon
  • Black Facebook Icon
  • Black YouTube Icon